Verkorte product informatie

Verkorte productinformatie OPDIVO 10 mg/ml concentraat voor oplossing voor infusie (IV) en OPDIVO 300 mg en 600 mg oplossing voor injectie (SC).

Samenstelling: IV: Elke ml concentraat voor oplossing voor infusie bevat 10 mg nivolumab. Eén injectieflacon van 4 ml bevat 40 mg nivolumab. Eén injectieflacon van 10 ml bevat 100 mg nivolumab. Eén injectieflacon van 12 ml bevat 120 mg nivolumab. Eén injectieflacon van 24 ml bevat 240 mg nivolumab. SC: Elke ml oplossing voor injectie bevat 120 mg nivolumab. Eén injectieflacon van 2,5 ml bevat 300 mg nivolumab. Eén injectieflacon van 5 ml bevat 600 mg nivolumab. Nivolumab wordt geproduceerd in ovariumcellen van de Chinese hamster met behulp van recombinant‑DNA‑techniek. Farmacotherapeutische categorie: antineoplastische middelen, monoklonale antilichamen en antilichaam-geneesmiddelconjugaten, PD-1/PDL-1 (geprogrammeerde celdood-eiwit-1/celdood ligand-1) remmers. Indicaties: Melanoom (IV): als monotherapie voor de adjuvante behandeling van volwassenen en adolescenten van 12 jaar en ouder met stadium IIB of IIC melanoom of melanoom waarbij de lymfeklieren betrokken zijn of in geval van gemetastaseerde ziekte waarbij volledige resectie is uitgevoerd. Als monotherapie of in combinatie met ipilimumab voor de behandeling van gevorderd (inoperabel of gemetastaseerd) melanoom bij volwassenen en adolescenten van 12 jaar en ouder. In vergelijking met nivolumab monotherapie is een toename in progressievrije overleving (PFS) en totale overleving (OS) voor de combinatie van nivolumab met ipilimumab alleen aangetoond bij patiënten met lage tumor-PD-L1-expressie (zie volledige SmPC voor meer informatie). Melanoom (SC): als monotherapie voor de adjuvante behandeling van volwassenen met stadium IIB of IIC melanoom of melanoom waarbij de lymfeklieren betrokken zijn of in geval van gemetastaseerde ziekte waarbij volledige resectie is uitgevoerd. Als monotherapie of in combinatie met ipilimumab voor de behandeling van gevorderd (inoperabel of gemetastaseerd) melanoom bij volwassenen. In vergelijking met nivolumab monotherapie is een toename in progressievrije overleving (PFS) en totale overleving (OS) voor de combinatie van nivolumab met ipilimumab alleen aangetoond bij patiënten met lage tumor-PD-L1-expressie (zie volledige SmPC voor meer informatie). Niet-kleincellige longkanker (NSCLC) (IV): in combinatie met ipilimumab en 2 cycli van platina bevattende chemotherapie voor de eerstelijnsbehandeling van gemetastaseerde niet-kleincellige longkanker bij volwassenen met tumoren zonder sensibiliserende EGFR‑mutatie of ALK‑translocatie. Als monotherapie voor de behandeling van lokaal gevorderde of gemetastaseerde niet-kleincellige longkanker, na eerdere behandeling met chemotherapie bij volwassenen. NSCLC (SC): als monotherapie voor de behandeling van lokaal gevorderde of gemetastaseerde niet-kleincellige longkanker, na eerdere behandeling met chemotherapie bij volwassenen. Neoadjuvante behandeling van NSCLC (IV/SC): OPDIVO is in combinatie met platina bevattende chemotherapie geïndiceerd voor neoadjuvante behandeling van reseceerbare niet‑kleincellige longkanker met een hoog risico op terugkeer van de ziekte bij volwassen patiënten met tumoren met PD‑L1-expressie ≥ 1% (zie rubriek 5.1 voor selectiecriteria). Neoadjuvante en adjuvante behandeling van NSCLC (IV/SC): OPDIVO is in combinatie met platina bevattende chemotherapie als neoadjuvante behandeling, gevolgd door OPDIVO als monotherapie als adjuvante behandeling, geïndiceerd voor de behandeling van reseceerbare niet-kleincellige longkanker met een hoog risico op terugkeer van de ziekte bij volwassen patiënten met tumoren met PD-L1-expressie ≥ 1% (zie rubriek 5.1 voor selectiecriteria). Maligne pleuraal mesothelioom (MPM) (IV): in combinatie met ipilimumab voor de eerstelijnsbehandeling van volwassen patiënten met inoperabel maligne pleuraal mesothelioom. Niercelcarcinoom (RCC) (IV/SC): in combinatie met ipilimumab geïndiceerd voor de eerstelijnsbehandeling van gevorderd niercelcarcinoom met intermediair/ongunstig risicoprofiel bij volwassenen. In combinatie met cabozantinib voor de eerstelijnsbehandeling van gevorderd niercelcarcinoom bij volwassenen. Als monotherapie voor de behandeling van gevorderd niercelcarcinoom na eerdere behandeling bij volwassenen. Klassiek Hodgkin-lymfoom (cHL) (IV): als monotherapie voor de behandeling van volwassen patiënten met recidiverend of refractair cHL na autologe stamceltransplantatie (ASCT) en behandeling met brentuximab vedotin. In combinatie met brentuximab vedotin geïndiceerd voor de behandeling van kinderen van 5 jaar en ouder, adolescenten en volwassenen tot en met 30 jaar met recidiverend of refractair klassiek Hodgkin‑lymfoom na één eerdere behandellijn. Plaveiselcelcarcinoom van het hoofd-halsgebied (SCCHN) (IV/SC): als monotherapie voor de behandeling van terugkerend of gemetastaseerd plaveiselcelcarcinoom van het hoofd-halsgebied bij volwassenen die progressie vertonen tijdens of na behandeling met platina bevattende therapie. Urotheelcarcinoom (UC) (IV/SC): als monotherapie voor de adjuvante behandeling van volwassen patiënten met spierinvasief urotheelcarcinoom (MIUC) met een tumorcel-PD-L1-expressie ≥ 1% en een hoog risico op terugkeer van de ziekte na radicale resectie van MIUC. In combinatie met cisplatine en gemcitabine geïndiceerd voor de eerstelijnsbehandeling van volwassen patiënten met inoperabel of gemetastaseerd urotheelcarcinoom. Als monotherapie voor de behandeling van lokaal gevorderd inoperabel of gemetastaseerd urotheelcarcinoom bij volwassenen na falen van eerdere platina bevattende therapie. Mismatch-repair-deficiënt (dMMR) of microsatellietinstabiliteit-hoog (MSI-H) colorectaalcarcinoom (CRC) (IV/SC): in combinatie met ipilimumab voor de behandeling van volwassen patiënten met mismatch-repair-deficiënt of microsatellietinstabiliteit-hoog colorectaalcarcinoom in de volgende omstandigheden: eerstelijnsbehandeling van inoperabel of gemetastaseerd colorectaalcarcinoom; behandeling van gemetastaseerd colorectaalcarcinoom na eerdere behandeling met fluoropyrimidine-bevattende chemotherapie. Oesofageaal plaveiselcelcarcinoom (OSCC) (IV): in combinatie met ipilimumab voor de eerstelijnsbehandeling van volwassen patiënten met inoperabel, gevorderd, terugkerend of gemetastaseerd oesofageaal plaveiselcelcarcinoom met een tumorcel-PD-L1-expressie ≥ 1%. OSCC (IV/SC): in combinatie met fluoropyrimidine- en platina bevattende chemotherapie voor de eerstelijnsbehandeling van volwassen patiënten met inoperabel, gevorderd, terugkerend of gemetastaseerd oesofageaal plaveiselcelcarcinoom met een tumorcel-PD-L1-expressie ≥ 1%. Als monotherapie voor de behandeling van volwassen patiënten met inoperabel, gevorderd, terugkerend of gemetastaseerd oesofageaal plaveiselcelcarcinoom na eerdere behandeling met fluoropyrimidine- en platina bevattende chemotherapie. Adjuvante behandeling van carcinoom van de oesofagus of gastro-oesofageale overgang (OC of GEJC) (IV/SC): als monotherapie voor de adjuvante behandeling van volwassen patiënten met carcinoom van de oesofagus of gastro-oesofageale overgang die na eerdere neoadjuvante behandeling met chemoradiotherapie nog pathologische restziekte hebben. Adenocarcinoom van de maag, gastro-oesofageale overgang (GEJ) of oesofagus (IV/SC): in combinatie met fluoropyrimidine- en platina bevattende chemotherapie geïndiceerd voor de eerstelijnsbehandeling van volwassen patiënten met HER2‑negatief gevorderd of gemetastaseerd adenocarcinoom van de maag, gastro-oesofageale overgang of oesofagus en bij wie de tumoren PD‑L1‑expressie vertonen met een CPS (combined positive score) ≥ 5. Hepatocellulair carcinoom (HCC) (IV/SC): OPDIVO is in combinatie met ipilimumab geïndiceerd voor de eerstelijnsbehandeling van volwassen patiënten met inoperabel of gevorderd hepatocellulair carcinoom. Contra-indicaties: Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor één van de hulpstoffen. Waarschuwingen en voorzorgsmaatregelen: Zie ook SmPC van de andere combinatiemiddelen indien nivolumab in combinatie wordt gebruikt. Bij het beoordelen van de PD-L1-status van de tumor, is het belangrijk dat dat gebeurt op basis van een goed gevalideerde en robuuste methodologie. Bij het beoordelen van de MSI‑H en dMMR‑status van de tumor is het belangrijk dat dat gebeurt op basis van een goed gevalideerde en robuuste methodologie. Immuungerelateerde bijwerkingen traden frequenter op wanneer nivolumab werd toegediend i.c.m. ipilimumab vergeleken met nivolumab als monotherapie. Immuungerelateerde bijwerkingen traden op met vergelijkbare frequenties wanneer OPDIVO werd toegediend in combinatie met cabozantinib of in combinatie met brentuximab vedotin, als bij nivolumab als monotherapie. De meeste immuungerelateerde bijwerkingen verbeterden of verdwenen bij de juiste behandeling of aanpassingen in de behandeling. Immuungerelateerde bijwerkingen die optreden in meer dan één lichaamsdeel kunnen gelijktijdig ontstaan. Cardiale en pulmomale bijwerkingen, waaronder longembolie zijn ook gemeld bij combinatiebehandeling. Patiënten moeten vooraf en tijdens de behandeling voortdurend worden gemonitord op cardiale en pulmonale bijwerkingen, alsook op klinische tekenen, symptomen en laboratoriumafwijkingen die kunnen duiden op verstoringen in de elektrolytenbalans en uitdroging. Nivolumab en ipilimumab moeten worden gestaakt in geval van levensbedreigende of opnieuw optredende ernstige cardiale en pulmonale bijwerkingen. Patiënten moeten voortdurend worden gemonitord (tot minstens 5 maanden na de laatste dosis) omdat een bijwerking met nivolumab of nivolumab i.c.m. ipilimumab op ieder moment tijdens of na staken van de behandeling kan optreden. In geval van verdenking van immuungerelateerde bijwerkingen, dient een adequate evaluatie te worden uitgevoerd om etiologie te bevestigen of andere oorzaken uit te sluiten. Op basis van de ernst van de bijwerking, moet nivolumab of nivolumab i.c.m. ipilimumab worden gestaakt en corticosteroïden worden toegediend. Bij patiënten met een reeds bestaande auto‑immuunziekte suggereren gegevens uit observationele studies dat het risico op immuungemedieerde bijwerkingen na behandeling met immuun‑‘checkpoint’‑remmers verhoogd kan zijn in vergelijking met het risico bij patiënten zonder reeds bestaande auto‑immuunziekte. Bovendien kwamen opflakkeringen van de onderliggende auto‑immuunziekte vaak voor, maar de meerderheid was licht en beheersbaar. Nivolumab of nivolumab i.c.m. ipilimumab dient niet te worden hervat zolang de patiënt immunosuppressieve doses corticosteroïden of een andere immunosuppressieve behandeling ontvangt. Om opportunistische infecties te voorkomen bij patiënten die een immunosuppressieve behandeling krijgen, moeten profylactische antibiotica worden gebruikt. Nivolumab of nivolumab i.c.m. ipilimumab moet permanent worden gestaakt in geval van iedere ernstige immuungerelateerde bijwerking die opnieuw optreedt en bij iedere levensbedreigende immuungerelateerde bijwerking. (Gedetailleerde richtlijnen voor het behandelen van immuungerelateerde bijwerkingen staan beschreven in de volledige SmPC.) Infuusreacties, waaronder ernstige infuusreacties zijn gemeld in klinische onderzoeken met intraveneus nivolumab of intraveneus nivolumab in combinatie met ipilimumab of andere therapeutische middelen. In geval van ernstige of levensbedreigende infuusreacties moet de infusie met intraveneus nivolumab of intraveneus nivolumab in combinatie met ipilimumab of andere therapeutische middelen worden gestaakt en een geschikte medische behandeling worden gestart. Artsen dienen bij melanoompatiënten met snel progressieve ziekte, bij niet-plaveiselcel NSCLC-patiënten en SCCHN-patiënten met slechtere prognostische kenmerken en/of aggressieve ziekte en bij OSCC-patiënten rekening te houden met het vertraagde effect van nivolumab voordat behandeling wordt gestart. Bij NSCLC, subtype niet-plaveiselcelcarcinoom, en bij SCCHN werd er binnen 3 maanden een hoger aantal overlijdens waargenomen bij nivolumab vs. docetaxel. Factoren die geassocieerd worden met vroege overlijdens bij NSCLC waren slechtere prognostische factoren en/of aggressievere ziekte, gecombineerd met lage of geen PD-L1-expressie van de tumor. Factoren die geassocieerd worden met vroege overlijdens bij SCCHN waren ECOG-performance-status, snel progressieve ziekte na eerdere platina bevattende behandeling en hoge tumorlast. Bij OSCC na eerdere eerstelijnsbehandeling met chemotherapie werd een hoger aantal overlijdens waargenomen binnen 2,5 maand vs. chemotherapie. Bij eerstelijnsbehandeling van OSCC werd binnen 4 maanden een hoger aantal overlijdens waargenomen bij nivolumab in combinatie met ipilimumab vergeleken met chemotherapie. In vergelijking met nivolumab monotherapie is er alleen een toename in PFS voor nivolumab i.c.m. ipilimumab aangetoond bij melanoompatiënten met lage tumor-PD-L1-expressie. De verbetering in OS was gelijk voor nivolumab in combinatie met ipilimumab en nivolumab als monotherapie bij patiënten met een hoge tumor-PD-L1-expressie (PD- L1 ≥ 1%). Voor aanvang van de behandeling met de combinatie, worden artsen geadviseerd om de individuele patiënt- en tumorkarakteristieken nauwkeurig te beoordelen, waarbij de waargenomen voordelen en toxiciteit van de combinatie in vergelijking met nivolumab monotherapie in overweging moeten worden genomen. Wanneer nivolumab in combinatie met cabozantinib werd gegeven, werden hogere aantallen graad 3 en 4 ALAT- en ASAT-verhogingen gemeld in vergelijking met nivolumab monotherapie. Leverenzymen moeten vóór aanvang en periodiek gedurende de behandeling worden gecontroleerd. Complicaties van allogene HSCT bij cHL: Er zijn gevallen van acute “graft-versus-host disease” (GVHD) en aan de transplantatie gerelateerde mortaliteit (TRM) waargenomen tijdens de follow-up van patiënten met cHL die een allogene HSCT hebben ondergaan na eerdere blootstelling aan intraveneus nivolumab. Bij patiënten die behandeld waren met nivolumab na allogene HSCT, werd snel optredende en ernstige GVHD in post-marketing setting gemeld, waarvan in sommige gevallen met fatale afloop. De behandeling met nivolumab kan het risico op ernstige GVHD en overlijden verhogen bij patiënten die eerdere allogene HSCT hebben ondergaan, voornamelijk bij een medische voorgeschiedenis van GVHD. (IV): Elke ml van dit geneesmiddel bevat 0,1 mmol (of 2,5 mg) natrium. Inname van natrium kan variëren als natriumchloride wordt gebruikt voor de verdunningsstappen. Dit dient in overweging te worden genomen bij de behandeling van patiënten op een natriumarm dieet. Dit geneesmiddel bevat 0,94 mg polysorbaat 80 in elke flacon van 4 ml; 2,14 mg polysorbaat 80 in elke flacon van 10 ml; 2,6 mg polysorbaat 80 in elke flacon van 12 ml; en 5,0 mg polysorbaat 80 in elke flacon van 24 ml. Polysorbaten kunnen allergische reacties veroorzaken. (SC): Dit geneesmiddel bevat 1,25 mg polysorbaat 80 in elke injectieflacon van 2,5 ml en 2,5 mg polysorbaat 80 in elke injectieflacon van 5 ml. Dit komt overeen met 5 mg/10 ml. Polysorbaten kunnen allergische reacties veroorzaken. Bijwerkingen: Nivolumab monotherapie (IV/SC) : de meest gemelde bijwerkingen zijn (≥ 10%) vermoeidheid (44%), skeletspierstelselpijn (28%), diarree (26%), rash (24%), hoesten (22%), misselijkheid (22%), pruritus (19%), verminderde eetlust (17%), artralgie (17%), constipatie (16%), dyspneu (16%), buikpijn (15%), bovensteluchtweginfectie (15%), pyrexie (13%), hoofdpijn (13%), anemie (13%) en braken (12%). De meerderheid van de bijwerkingen was licht tot matig in ernst (graad 1 of 2). De incidentie van bijwerkingen van graad 3‑5 was 44%, met 0,3% fatale bijwerkingen die zijn toe te schrijven aan het onderzoeksmiddel. Met een minimale follow‑up van 63 maanden in NSCLC zijn er geen nieuwe veiligheidssignalen gevonden. De veiligheid van subcutaan toegediende nivolumab was vergelijkbaar met het bekende veiligheidsprofiel van de intraveneuze vorm van nivolumab, met een extra bijwerking van reactie op de injectieplaats (7% in de groep met subcutaan nivolumab (n = 247) vergeleken met 0% in de groep met intraveneus nivolumab (n = 245)). Nivolumab in combinatie met andere therapeutische middelen (IV/SC) : Als nivolumab toegediend wordt in combinatie, zie de SmPC van de andere therapeutische middelen voor aanvullende informatie over het veiligheidsprofiel vóór aanvang van de behandeling. Nivolumab in combinatie met ipilimumab (met of zonder chemotherapie) (IV/SC) : de meest voorkomende bijwerkingen (≥ 10%) waren vermoeidheid (47%), diarree (35%), rash (37%), misselijkheid (27%), pruritus (29%), skeletspierstelselpijn (26%), pyrexie (23%), verminderde eetlust (22%), hoesten (21%), buikpijn (18%), braken (18%), constipatie (18%), artralgie (18%), dyspneu (17%), hypothyreoïdie (16%), hoofdpijn (15%), bovensteluchtweginfectie (13%), oedeem (13%) en duizeligheid (10%). De incidentie van bijwerkingen van graad 3‑5 was 66% voor nivolumab in combinatie met ipilimumab (met of zonder chemotherapie), waarvan 1,0% van de fatale bijwerkingen die zijn toe te schrijven aan het onderzoeksmiddel. Onder patiënten die behandeld werden met nivolumab 1 mg/kg in combinatie met ipilimumab 3 mg/kg voor melanoom, werden vermoeidheid (62%), rash (57%), diarree (52%), misselijkheid (42%), pruritus (40%), pyrexie (36%) en hoofdpijn (26%) gemeld met een incidentie van ≥ 10% hoger dan de incidenties gerapporteerd in de gepoolde dataset van nivolumab in combinatie met ipilimumab (met of zonder chemotherapie). Onder patiënten die behandeld werden met nivolumab 360 mg in combinatie met ipilimumab 1 mg/kg en chemotherapie voor NSCLC, werden anemie (32%) en neutropenie (15%) gemeld met een incidentie van ≥ 10% hoger dan de incidenties gerapporteerd in de gepoolde dataset van nivolumab in combinatie met ipilimumab (met of zonder chemotherapie). Nivolumab in combinatie met chemotherapie (IV/SC): De vaakst gemelde bijwerkingen zijn (≥ 10%) misselijkheid (48%), vermoeidheid (40%), perifere neuropathie (33%), verminderde eetlust (31%), constipatie (31%), diarree (28%), braken (24%), rash (19%), buikpijn (18%), stomatitis (18%), skeletspierstelselpijn (18%), pyrexie (16%), hoesten (13%), oedeem (waaronder perifeer oedeem) (12%) en pruritus (11%). De incidentie van graad 3‑5 bijwerkingen was 69% voor nivolumab in combinatie met chemotherapie, waarvan 1,2% bijwerkingen met fatale afloop die konden worden toegeschreven aan nivolumab in combinatie met chemotherapie. Mediane duur van de behandeling was 6,14 maanden (95%-BI: 5,78; 6,60) voor nivolumab in combinatie met chemotherapie. Voor reseceerbare NSCLC kreeg drieënnegentig procent (93%) van de patiënten 3 cycli van nivolumab in combinatie met chemotherapie.

Nivolumab in combinatie met cabozantinib (IV/SC): De meest voorkomende bijwerkingen zijn (≥ 10%) diarree (64,7%), vermoeidheid (51,3%), palmoplantair erythrodysesthesiesyndroom (40,0%), stomatitis (38,8%), skeletspierstelselpijn (37,5%), hypertensie (37,2%), rash (36,3%), hypothyreoïdie (35,6%), verminderde eetlust (30,3%), misselijkheid (28,8%), buikpijn (25,0%), dysgeusie (23,8%), bovensteluchtweginfectie (20,6%), hoesten (20,6%), pruritus (20,6%), arthralgie (19,4%), braken (18,4%), dysfonie (17,8%), hoofdpijn (16,3%), dyspepsie (15,9%), duizeligheid (14,1%), constipatie (14,1%), pyrexie (14,1%), oedeem (13,4%), spierspasmen (12,2%), dyspneu (11,6%), proteïnurie (10,9%) en hyperthyreoïdie (10,0%). De incidentie van bijwerkingen van graad 3‑5 was 78%, met 0,3% fatale bijwerkingen die zijn toe te schrijven aan het onderzoeksmiddel. Nivolumab in combinatie met brentuximab vedotin (IV): In de dataset van nivolumab 3 mg/kg iedere 3 weken in combinatie met brentuximab vedotin 1,8 mg/kg iedere 3 weken bij alle behandelde patiënten met recidiverend of refractair cHL (n = 72), met een minimale follow up van 40,7 maanden, waren de meest voorkomende bijwerkingen (≥ 10%) misselijkheid (50,0%), rash (29,2%), pyrexie (26,4%), hoofdpijn (25,0%), diarree (25,0%), skeletspierstelselpijn (25,0%), buikpijn (22,2%), overgevoeligheid (20,8%), infusiegerelateerde reactie (18,1%), braken (18,1%), vermoeidheid (18,1%), verhoogde transaminasen (13,9%) en constipatie (11,1%). De incidentie van bijwerkingen van graad 3 5 was 36,1%. Er zijn geen fatale geneesmiddelgerelateerde bijwerkingen gemeld.

Afleverstatus: U.R. Vergoeding en prijzen: (IV) zie de G-standaard, (SC) add-on aangevraagd. Voor volledige productinformatie, zie Samenvatting van de Productkenmerken (SmPC) op https://www.bms.com/nl. Bristol-Myers Squibb B.V., Orteliuslaan 1000, 3528 BD Utrecht, versie april 2026 (SmPC april 2026).